Şehircilik; şehrin sosyal, fiziksel ve ekonomik mekanın organizasyonudur. Bu yüzden tüm yaşayanların; mühendislerin, şehir ve bölge plancılarının, mimarların, iktisatçıların, sosyal bilimcilerin, çalışanların, işsizlerin yani tüm halkın katıldığı bir alanı ifade eder.

Oysa bugün, ne yazık ki, kentlerimiz ve yaşam alanlarımız bir şeylere “dönüştürülürken” kimseye söz hakkı verilmemekte, oldubittilerle işler yürütülmekte, bazı toplantılar yaparak “katılım” olgusunun gerçekleştirildiği düşünülmekte, bu sürecin sonunda yoksullar kent dışına sürüklenmekte, merkezler sadece belirli sermaye gruplarına uygun görülmekte, değerli kamusal alanlar süslü projelerle peşkeş çekilmektedir. Her gün sayısız operasyon projelendirilerek kentliyle adeta dalga geçilmektedir. Şehirler uluslararası ve ulusal sermayenin oyun alanına dönüştürülmektedir.

Böyle bir gerçeklikte kenti şekillendirenlerin, yaşayanların ve değiştirebilecek olanların şu anki durumu ise oldukça vahimdir. Bugün susmak gerçekten de yapılanlara ortak olmak anlamına gelmekte ancak yapılacak olana dair hiçbir zemin bulunmamaktadır. İyi niyetli faaliyetler ise dar alanlarda sıkışıp kalmaktadır. Suskunluk bir deli gömleği gibi üzerlerimize yapışmış, plancıları, mimarları, mühendisleri, işçileri, yoksulları çaresiz bırakmıştır.

Bu saldırılara sen de sürekli “artık yeter” diyorsan, kentine ve kentlilere sahip çıkmak istiyorsan; ortak yaşam alanlarımızı üretebilmek için bu davet sanadır. Başka bir yaşam için buluşalım.